BIO Czarny Bez 100% 1 litr

Roślina lecznicza

Czarny bez (Sambucus nigra)

Któż z nas nie cierpiał z powodu przeziębień.

Są one plagą szczególnie w sezonie jesienno – zimowym i chociaż nie uważa się ich za ciężką chorobę, powodują wiele nieprzyjemnych dolegliwości.

Sięgamy wówczas po aspirynę i inne syntetyczne pochodne salicylanów, co pomaga jedynie na krótko i nie wpływa istotnie na przebieg choroby.

Tym bardziej, że istnieje duża grupa chorych, dla których aspiryna i jej pochodne są wręcz przeciwwskazane.

Znamy jej niekorzystny wpływ na przebieg choroby wrzodowej, w której nasilenie dolegliwości także pojawia się jesienią. Coraz częściej mówi się o uczuleniach na salicylany, o astmie aspirynozależnej. Tymczasem w arsenale leków naturalnych mamy znakomity środek, który nie tylko łagodzi objawy i przyspiesza zdrowienie, ale zastosowany odpowiednio wcześnie przeziębieniom zapobiega. Lekiem tym jest czarny bez.

Czarny bez (Sambucus nigra), zwany też bzem dzikim jest krzewem występującym u nas bardzo pospolicie. Od tysiąc leci związany jest z kulturą ludów zamieszkujących teren Europy. Dawni Słowianie szanowali go, jako niezastąpiony lek oczyszczający z flegmy, śluzu i wilgoci. Ze względu na jego rozgrzewające i przeciwgorączkowe działanie używano go w leczeniu przeziębień. Napar z kwiatów czarnego bzu, jeszcze do końca XVIII wieku, stosowany był do przemywania skóry, jako środek wybielający i usuwający piegi.

Czarny bez działa napotnie, moczopędnie, poprawia elastyczność naczyń krwionośnych, oraz stanowi bogate źródło wymiataczy wolnych rodników. Silny efekt napotny wywołany jest pobudzeniem ośrodka regulującego wydzielanie potu i powoduje szybkie obniżanie podwyższonej temperatury.

Czarne bez, zażywany regularnie w początkowym okresie infekcji wirusowych, łagodzi dolegliwości, obniża gorączkęi skraca okres choroby.Zapobiega on nawrotom pokataralnych zapaleńzatok. Używa się go również miejscowo, do płukania gardła. W sezonie gryp i przeziębień czarny bez stanowi znakomitą alternatywę dla aspiryny.

Kwiaty dzikiego bzu zawierają olejki eteryczne, śluzy, związki wapnia, potasu, sodu, glinu i żelaza, glikozydy cyjanogenne, saponiny triterpenowe, flawonoidy (rutyna, kwercetyna, estragalina), garbniki. Owoce zawierają witaminy (A, B1, B2, C i J), antocyjany, olejki eteryczne, garbniki, glikozydy cyjanogenne (sambunigryna), pektyny, kwasy organiczne (octowy, jabłkowy, walerianowy, winowy i benzoesowy).

Działanie: kwiaty działają moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo, wzmacniająco na naczynia krwionośne (zmniejsza kruchość naczyń włosowatych).

Zewnętrznie ma zastosowanie do przemywańw stanach zapalnych oczu i gardła. Owoce działają łagodnie przeczyszczająco, moczopędnie, napotnie, przeciwbólowo, odtruwająco. W medycynie ludowej stosowany jako środek przeciw przeziębieniom, np. w postaci soku z owoców.

Surowiec bzu czarnego zawiera obok wielu czynnych substancji także olejek lotny, sole mineralne, garbniki, śluzy, glukozęoraz kwasy organiczne, a owoc dodatkowo więcej cukrów redukcyjnych, karotenoidy, dużo witaminy C, a także witaminy z grupy B.

Podaje sięjako środek witaminizujący i wzmacniający, jako środek lekko napotny przy przeziębieniach, zapaleniu migdałów i grypie. Podczas słoty jesienno-zimowej spożywamy sok w postaci gorącej. Można również stosować jako środek uśmierzający ból np.migrena.

Działa też jako środek moczopędny.